ΠΡΟΠΤΥΧΙΑΚΟ

Μηχανολόγος Μηχανικός, Πολυτεχνείο Βόλου

2008–2014

Αν τα φοιτητικά χρόνια είχαν γεύση θα ταν η πιο γλυκιά.

Κάπου εκεί κοντά στο τέλος του 2008 περνούσα για πρώτη φορά την πόρτα του Πολυτεχνείου Βόλου. 5 χρόνια μετά (και μερικούς μήνες) αποχαιρετούσα την πανέμορφη αυτή πόλη με τις πιο γλυκές αναμνήσεις. 

Στο ταξίδι μου για την κατάκτηση του τίτλου του Μηχανολόγου Μηχανικού συνάντησα ανθρώπους που με δίδαξαν πολλά περισσότερα από γνώσεις μηχανικής. Οι καθηγητές μου με δίδαξαν ήθος, συνεργασία και πίστη στο στόχο. Γράφοντας σήμερα αυτές τις σειρές, αισθάνομαι ευγώμων για τους καθηγητές μου. Άνθρωποι που έμελε να γίνουν τα πρότυπα που αναζητούσα για την υπόλοιπη ζωή μου.

  • Καθηγητής Γ.Χαϊδεμενόπουλος, ο καθηγητής που μου μαθε τα πάντα γύρω από τα μεταλλικά υλικά.Τα στοιχεία εκείνα που τα κάνουν δυνατά αλλά και καμιά φορά εύθραυστα στα συγκεντρωμένα φορτία. Πολλές φορές τα παρομοίασα με τον ίδιο τον άνθρωπο. Δυνατός, που σκληραίνει από τις δοκιμασίες αλλά καμιά φορά ευάλωτος συνάμα.

  • Καθηγητής Γ. Σαχαρίδης, με έμαθε βελτιστοποίηση των συστημάτων παραγωγής.Πως βελτιώνουμε διαδικασίες και αύξηση της παραγωγικότητας . Με έμαθε πάνω από όλα όμως με το παράδειγμα του να είμαι άνθρωπος και όχι μηχανή. Όση βελτίωση και αν χωρά σε ένα σύστημα, πάντα να χω στο νου μου τους ανθρώπους και τα συναισθήματα.

  • Καθηγητής Π. Σταμάτης.Μας έμαθε τα πάντα γύρω από τη θερμοδυναμική και τη δύναμη που μπορεί να χει η θερμότητα. Αεροσυμπιεστές, στρόβιλοι καθώς και άλλα συστήματα με τα πιο κατανοητά λόγια. Ο ίδιος άνθρωπος ζεστός δεν ξέχναγε να μας χαμογελά και να μας κλέβει για τσίπουρα μετά το μάθημα. Έφυγε νωρίς όμως και μαζί του πήρε τις πιο γλυκές μας αναμνήσεις. 

Θα μπορούσα να γράφω για ώρες για όλους εκείνους τους υπέροχους ανθρώπους που με έκαναν να σκέφτομαι σα μηχανικός . Μα πάνω από όλα με έκαναν να λειτουργώ ως άνθρωπος. Σας ευχαριστώ και εύχομαι να σας κάνω περήφανους εντός και εκτός Ελλάδος.