Πέρασε ο καιρός , η θητεία έφτασε στο τέλος . Πολίτης πλέον προσπαθώ να συνειδητοποιήσω τι κέρδισα αυτούς τους 9 μήνες και τι θα μείνει τελικά. Συναισθήματα και σκέψεις ανάμεικτες για τα χαρακτηριστικά αυτής της “υποχρέωσης”. Στο τέλος λένε μένουν τα καλά και έτσι θα διαλέξω να θυμάμαι εκείνους τους λίγους ,τους μετρημένους στα δάχτυλα ανθρώπους ,που θα χαρώ να συνατήσω ξανά ύστερα από χρόνια. Εκείνους που η προσωπικότητα τους ξεπερνούσε το βαθμό τους και η παιδεία υπερτερνικούσε τη στολή τους.
Επέλεξα να υπηρετήσω τις Ειδικές Δυνάμεις Αλεξιπτωτιστών. Ο λόγος- η τεράστια αγάπη για την Ελλάδα και η επιθυμία μου να ξεπερνώ συνεχώς τα όρια μου. Θα θελα να προτρέψω όσους δεν έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές υποχρεώσεις τους να ακολουθήσουν την επιλογή μου. Η θητεία για μεγάλο διάστημα ξεφέυγει από την ανούσια , γεμάτη ανία περίοδο στράτευσης και αποκτά χαρακτηριστικά εκπαίδευσης και προετοιμασίας για ένα σκοπό , ένα στόχο. Το κίνητρο των αλμάτων κάνει τις μέρες του αλεξιπτωτιστή να περνούν ταχύτερα και ταυτόχρονα κάθε μέρα αποκτά νόημα. Μέσα σε 5 σχεδόν μήνες ήμασταν έτοιμοι πλέον να ζήσουμε μια μοναδική εμπειρία, να ξεκλειδώσουμε νέα συναίσθηματα και να κάνουμε σχεδόν σίγουροι πλέον το βήμα στο κενό.
Τους 5 γεμάτους ενδιαφέρον μήνες ακολούθησε όμως αγγαρεία και παντελής αναξιοποίηση ενός σώματος που καλείται “Ειδικές Δυνάμεις”, γεγονός που οι περισσότεροι θα αρνηθούν να παραδεχτούν αφού η επίδειξη και η ψευτοπερηφάνια χειραγωγούν την προσωπική τους αλήθεια. Μην έχοντας νόημα να σταθώ στα αρνητικά προτρέπω εκείνους που καλούνται να αποφασίσουν που θα καταταγούν , να διαλέξουν να γίνουν Αλεξιπτωτιστές βλέποντας το σα μια μοναδική εμπειρία. Ούτε υπερβολές συναντήσαμε , ούτε τραγικές δυσκολίες ούτε σκληρές καταστάσεις που φαντάζομαι πολλοί επινοούν να διηγούνται.
Ομολογώ πως είχαμε τις καλύτερες υποδομές στέγασης και σίτισης συγκριτικά με κάθε άλλο στράτευμα. Φαγητά αρίστης ποιότητας και Διοικητές πάνω από όλα ανθρώπους. 9 μήνες , πολλά μαθήματα, αρκετές σκέψεις ,ποικίλες εμπειρίες. Οι στιγμές που σίγουρα δεν θα ξεχάσω είναι το καθημερινό περήφανο, βροντερόφωνο τραγούδισμα του ΕΘΝΙΚΟΥ ΥΜΝΟΥ , η καθημερινή ΕΠΑΡΣΗ και ΥΠΟΣΤΟΛΗ της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΗΜΑΙΑΣ, η ανατριχιαστική εμπειρία της ΠΑΡΕΛΑΣΗΣ και τα 5 ΥΠΕΡΗΦΑΝΑ ΑΛΜΑΤΑ στο κενό..
Έυχομαι ολόψυχα καλή θητεία σε όλους τους στρατιώτες.
